Karanlıkta Bir Adım

Öfkeyi düşman sanar idim, ardı üzüntü imiş
İnsan para peşinde diye, kör der durur idim
Şan şöhret hikaye, tek derdi var olmak imiş

Yol biter sandım idi, ucu bucağı yok imiş
Derdimi dünya sanır, mal edinmek ister idim
Mal mülk yalan, tek ihtiyaç sevgi imiş

İnsan karışık sanar idim, aslında basit imiş
Aradığım zihinde sanır, fikir bakar durur idim
Fikir zikir altında yatan, cevaplar kalpte imiş

Meyvem insan için sanar idim, aslında değil imiş
İnsanı hoş etmek gerek diye, meyvemi yadırgar idim
Acı tatlı fark etmez, meyvenin kendisi yeter imiş

İnsan

Devasa bir krallıktır insanın kendisi
Halkların çatışmasından ibaret kimisi
Yetkisi olmadığını sansa da kendisi

Sözünü geçirirse odur tek efendisi

Alabildiğine çeşitli halklar vardır krallıkta
Kimisi ihtiyaç tutkunu, kimisi toplumun kulu
Haklıdır hepsi kendine göre bir bakıma
Yalnız dengeyi sağlayan olabilir mutlu