Karanlıkta Bir Adım

Öfkeyi düşman sanar idim, ardı üzüntü imiş
İnsan para peşinde diye, kör der durur idim
Şan şöhret hikaye, tek derdi var olmak imiş

Yol biter sandım idi, ucu bucağı yok imiş
Derdimi dünya sanır, mal edinmek ister idim
Mal mülk yalan, tek ihtiyaç sevgi imiş

İnsan karışık sanar idim, aslında basit imiş
Aradığım zihinde sanır, fikir bakar durur idim
Fikir zikir altında yatan, cevaplar kalpte imiş

Meyvem insan için sanar idim, aslında değil imiş
İnsanı hoş etmek gerek diye, meyvemi yadırgar idim
Acı tatlı fark etmez, meyvenin kendisi yeter imiş

İnsan Keman Olsa

Sen bir keman misali, nota ve arşe ötürü
Notan bir harmoni olsa, arşesiz neye yarar
Arşen pürüzsüz olsa da, notasız neye yarar

Nota senin içindir, arşen ise dışın
Biri can ateşindir, diğeri ise ışığın
Seni ala yapan, ahengidir müziğin

Şunun Bunun İlen Değül

Kitapla yatıp, bilgisizi hor göreni de var
Kitap görmemiş, kusru hoş göreni de var
Bu mevzu, ezber çoğu ilen değül

Kürk palto giyip iğrendireni de var
Çaputla şalvarla sevindireni de var
Bu mevzu, giyim kuşam ilen değül

Fırıncı olup evsizi aç bırakanı da var
Evsiz olup ekmeğini paylaşanı da var
Bu mevzu, hirfet heybeti ilen değül

Seccadeye sarılıp, ahkam keseni de var
Dinsiz olup, merhamet edeni de var
Bu mevzu, tek secde ilen değül

Asıl sadakat, sonuna kadar özgür iken bağlanmak idür
Asıl arif, en acımasız savaşçı iken barışı seçmek idür
Ve asıl huzur, tüm eleme rağmen güzeli görmek idür

Usul

Bilirim zihnin darma duman olunca
Gözün arar durur yanıtları etrafta

Sana yön veren histir, zihindeki fikir değil
Dinleyeceğin gönül sesidir, konuşmalar değil

Aç gözünü kulağını, fikrin yatağı histir
Onarman gereken şey fikir değil histir

Olumsuz hisler kara buluttur gözün önündeki
Savaştığın insan değil, hayalettir boşluktaki

Cevaplar sende saklı, bak geçmişine
Vardır hikayesi, konuş çocuk halinle

Aradığın kalptedir kapıyı açabilene
Anahtarsa sualdir, doğru sorabilene

Kapıyı açmaz ise canın, sakın acele etme
Tohum tek suya çıkar mı toprak yüzüne?

Sual sorup cevap bulmakla bitmez iş
Dile döküp itiraf etmek ise en zor iş

Sakladığını dök dile, azalt iyice yükünden
Kim bilir, belki birikenler akar gözünden

Sanma ki dile dökmek başkasına, yalnız kendine
Düşünce olan yara da aynıdır, anca kendi kendine

Bilirim, gün boyu tadını kaçırır ama
Karşı çıkmaz isen huzur gelir ardına

Atacağın küçük bir adım, gerisi gelir
Yarının birikimi, bugünler değil midir

2015’ten Bir Şiir [2]

Olmaz ızdırap çeken aklını ıslah eden
Hazır ıslah bekleyen görür cefayı ebediyen

Akıl mahkemesi olana ne mutlu
En azından var bir öte korkusu

Zikri fiili olmayana, zikri yere bakana
Böyle zikri fikretmeye gerek yok akla

Akla mukayet Rabb’dan hacet
Ama nice kullara da akıl hacet

Aça medetsiz açığa yok ötede medet
Gün geldiğinde neye yarar medet

2015’ten Bir Şiir

Varlığını inkar eden absürdlüğün ehli
Seni hatırlatan olacaktı mutabık sevgili
Gel gör ki anılır deli diye kendisi
Bir dili var ki bitiremedi bahsini

Düşünceler var ki der sen yoksun
Onu fikredenin aklı akıldan yoksun
Doğrusu bu fikrin işte sen bir feride
Diyarındaki de zikretmeli, seferi de

Son!

Senelerin sonu, sonuç ki varılan
Mutsuzluk bir seçim imiş yapılan
Mutluluk, yağmur değilmiş yağan
Olmak için üretmeliymiş onu insan

Mutsuzluk, kalbi kapkara eden bir kömür
Meğer kötü bir alışkanlıkmış tekrarlanan
Derin düşünmek ziyanmış, var yok bir ömür
Yalnız eğlence olmalıymış peşinde koşulan
Güzel bakmak kararmış, insanı kılan özgür

Tanımak / Tanımlamak

Doğdum, bereket dağında konumlandım
Sonra dünyayı tanıdım, tanımlara takıldım
İnsanı insan yapan tanımıdır sandım
Kendimi tanıtmak için tanımları kuşandım

İnsan tarafından, tanımlar ile tartıldım
Sıfattan yoksun olunca bir kenara atıldım
İnsanı tanımlarıyla andım
Sıfatları sayfalar sürenin karşısında yıkıldım

Kimi zaman dar ağacında asıldım
Yıllandım, nihayetinde kendimi tanıdım
Çamur kaplı altındı, önce tanımlardan sıyrıldım

Kelimeler

Doğar doğmaz dile vardım
Büyüdüm, kelimelere geçtim
Bir müddet kelimelerden geçtim
Nihayetinde kelimeleri geçtim

Kelek

Kalanı söyle yürekten
Ermiş ayıklar elekten
İnsan ibaret gerçekten
Tanrı sureti kelekten