I applied my heart to know wisdom, and to know madness and folly. I perceive that this also was a chasing at the wind. For in much wisdom, is much grief. And he that increaseth knowledge, increaseth sorrow. Ecclesiastes 1:17-18
Olmaz ızdırap çeken aklını ıslah eden
Hazır ıslah bekleyen görür cefayı ebediyen
Akıl mahkemesi olana ne mutlu
En azından var bir öte korkusu
Zikri fiili olmayana, zikri yere bakana
Böyle zikri fikretmeye gerek yok akla
Akla mukayet Rabb’dan hacet
Ama nice kullara da akıl hacet
Aça medetsiz açığa yok ötede medet
Gün geldiğinde neye yarar medet
Varlığını inkar eden absürdlüğün ehli
Seni hatırlatan olacaktı mutabık sevgili
Gel gör ki anılır deli diye kendisi
Bir dili var ki bitiremedi bahsini
Düşünceler var ki der sen yoksun
Onu fikredenin aklı akıldan yoksun
Doğrusu bu fikrin işte sen bir feride
Diyarındaki de zikretmeli, seferi de