Kopuk hayatlar ya\u015f\u0131yoruz herkesin birbirini ezdi\u011fi bu ac\u0131mas\u0131z d\u00fcnyada. Birbirine g\u00fcveni olmayan insanlar toplulu\u011fu haline getirdik kendimizi. Kendi kendimize yapt\u0131k bunu. Yitikle\u015fmi\u015f hayatlar dikte ettirilmeye ba\u015fland\u0131 her nefes al\u0131\u015f\u0131m\u0131zda. Ve s\u0131yr\u0131lmas\u0131 imk\u00e2ns\u0131z bir ser\u00fcvene d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fc en k\u00f6t\u00fc an\u0131lar. Ta ki gelip seni kalbinden yaralayana kadar. Art\u0131k, ince bir s\u0131z\u0131d\u0131r seni yaz s\u0131ca\u011f\u0131nda \u00fc\u015f\u00fcten her nefes al\u0131\u015f\u0131n. Giderek koyula\u015f\u0131yor ya\u015fam\u0131n her evresi. Sonra etraf\u0131na bak\u0131yorsun. \u00c7ocukluk umutlar\u0131n kalmam\u0131\u015f. Yitip gitmi\u015f, buru\u015fturulmu\u015f k\u00e2\u011f\u0131t yuma\u011f\u0131nda \u00f6ylece yuvarlanan.<\/p>\n
…<\/strong><\/p>\n Gitmek, bir ku\u015fun a\u011faca t\u00fcnemesiyle ufka bakt\u0131\u011f\u0131 an gibidir. O kadar uzaktad\u0131r ki d\u00fc\u015fledi\u011fin, elini uzatsan yetmeyecek, kalbini versen at\u0131\u015f\u0131n\u0131 duyamayacak kadar. Ufka bakt\u0131k\u00e7a umut edersin gelecek diye d\u00fc\u015f\u2019\u00fcn. D\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fck\u00e7e artacak misli misli hasretin ona. Her an nefes alacaks\u0131n t\u00fcm hasretli\u011fine hasret kalarak. Ya\u015fayacaks\u0131n en belirgin saflar\u0131nda hayat\u0131n. Tan\u0131mamaksa en b\u00fcy\u00fck su\u00e7 kabul edilecek mahkeme salonlar\u0131nda. O salonlardan bembeyaz ger\u00e7ekliklere ula\u015fmak i\u00e7inse \u00e7abam\u0131z, t\u00fcm beklemeleri b\u0131rak\u0131p elini tutacaks\u0131n bir avuntu an\u0131nda o’nun. \u0130\u015fte o zaman atacak kalbin onun kalbinde. \u0130\u015fte o zaman ya\u015fayacaks\u0131n seni on da, onu sen de. Bakt\u0131\u011f\u0131n her yer art\u0131k o olacak g\u00f6zlerinin g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcnce. G\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcn her yer o olacak t\u00fcm safl\u0131\u011f\u0131yla…<\/p>\n …<\/p>\n Yaln\u0131zl\u0131k, \u00f6rg\u00fctlenmi\u015f t\u00fcm halleriyle i\u00e7imde ya\u015f\u0131yor. De\u011fi\u015ftirdik\u00e7e \u00e7o\u011falan bir \u015fark\u0131n\u0131n nakarat\u0131nda yaln\u0131zl\u0131k s\u00f6yleniyor benim i\u00e7in. \u201cGit uzaklara, d\u00f6nme bir daha geriye\u201d diyor. \u00c7o\u011fald\u0131k\u00e7a yaln\u0131zl\u0131k, de\u011fi\u015ftiriyorum t\u00fcm saatlerin akrebi ile yelkovan\u0131n\u0131 belki \u00e7abuk ge\u00e7er diye. Ama olmuyor. Yaln\u0131zl\u0131k art\u0131k sarm\u0131\u015fsa d\u00f6rt yan\u0131m\u0131, i\u015flemi\u015fse t\u00fcm benli\u011fime, yapayaln\u0131z d\u00fcnyada tek hedef kalm\u0131\u015fsa bundan sonra, bize de \u201cgitmek\u201d d\u00fc\u015fer yaln\u0131zl\u0131klar\u0131m\u0131 tahta bir bavula koyup ta ki kaybolana kadar…<\/p>\n …<\/p>\n Dalgalar\u0131n k\u0131y\u0131dan vurdu\u011fu bir kayal\u0131k gibi \u00f6mr\u00fcm\u00fcz. Her geli\u015fte bir par\u00e7am\u0131z\u0131 g\u00f6t\u00fcr\u00fcyor. Yava\u015f yava\u015f azal\u0131yor insan. Bir g\u00fcn, iki sevgili a\u015fk\u0131n\u0131 ilan ediyor \u00fcst\u00fcn\u00fczde, Bir g\u00fcn, “rastgele” diyen bir bal\u0131k\u00e7\u0131. Kimi zaman da denizden h\u0131nc\u0131n\u0131 almak istercesine ta\u015f sektirmek isteyen bir \u00e7ocuk ta\u015f\u0131yorsunuz. G\u00fcn geliyor kalm\u0131yorsunuz par\u00e7alanmaktan. \u0130\u015fte o zaman yok oluyor suya dost olmaya \u00e7al\u0131\u015fan bedeniniz. Gelen her dalga sizi eksiltse de geriye bir \u015feyleri payla\u015fman\u0131n huzuru kal\u0131yor i\u00e7inizde\u2026<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Kopuk hayatlar ya\u015f\u0131yoruz herkesin birbirini ezdi\u011fi bu ac\u0131mas\u0131z d\u00fcnyada. Birbirine g\u00fcveni olmayan insanlar toplulu\u011fu haline getirdik kendimizi. Kendi kendimize yapt\u0131k bunu. Yitikle\u015fmi\u015f hayatlar dikte ettirilmeye ba\u015fland\u0131 her nefes al\u0131\u015f\u0131m\u0131zda. Ve s\u0131yr\u0131lmas\u0131 imk\u00e2ns\u0131z bir ser\u00fcvene d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fc en k\u00f6t\u00fc an\u0131lar. Ta ki gelip seni kalbinden yaralayana kadar. Art\u0131k, ince bir s\u0131z\u0131d\u0131r seni yaz s\u0131ca\u011f\u0131nda \u00fc\u015f\u00fcten her nefes […]<\/p>\n","protected":false},"author":598,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","template":"","meta":{"footnotes":"","_links_to":"","_links_to_target":""},"class_list":["post-8","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.metu.edu.tr\/myaman\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/8","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.metu.edu.tr\/myaman\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.metu.edu.tr\/myaman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.metu.edu.tr\/myaman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/598"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.metu.edu.tr\/myaman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=8"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.metu.edu.tr\/myaman\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/8\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.metu.edu.tr\/myaman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=8"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}