Bu adaya getirildi\u011fimde on ya\u015flar\u0131mdayd\u0131m. \u00c7ocuk oldu\u011fumuz i\u00e7in o zamanlar bize pek fazla sorumluluk verilmezdi. Konak i\u00e7erisinde belli alanlarda gezmemize izin verirlerdi. Arada bir de tarlaya g\u00f6t\u00fcr\u00fcrlerdi ki i\u015f \u00f6\u011frenelim. Tarla s\u00fcrmek, tarlay\u0131 sulamak ya da ekinleri bi\u00e7mekten ba\u015fka bir i\u015fe yaram\u0131yorduk. Bir keresinde efendimiz sadece \u00e7ocuklara \u00f6zel bir sepet meyve getirmi\u015fti bize. Belki vicdan\u0131na dayan\u0131p yapm\u0131\u015ft\u0131, belki de ilerde yapaca\u011f\u0131m\u0131z i\u015flerin kar\u015f\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u015fimdiden verip bor\u00e7lu \u00e7\u0131karmak istiyordu bizi. Ben dahil kimse bilmiyor. Bu Akdeniz civarlar\u0131ndaki \u00fclkelerden gelen turuncu bir meyveydi. Ad\u0131na portakal diyorlard\u0131. Bu duvarlarla \u00e7evrili konak i\u00e7erisinde ge\u00e7irdi\u011fim seneler boyunca, duvarlar\u0131n ard\u0131n\u0131 merak ettim hep. Bu meyveyi yerken i\u00e7inden \u00e7\u0131kan sert \u015feyleri yasland\u0131\u011f\u0131m duvar\u0131n dibine atm\u0131\u015ft\u0131m. \u00c7ocu\u011fum tabi \u00e7evre temizli\u011finden de anlam\u0131yorum. Efendimizin ba\u015f yaveri geliyordu. Y\u00fcz\u00fc as\u0131k, hi\u00e7bir \u015feyi be\u011fenmeyen birisiydi ve bizi s\u00fcrekli azarlard\u0131. \u0130ster istemez hepimiz duvar dibinde s\u0131raya ge\u00e7tik. O s\u0131rada \u00fczerine bas\u0131lan oradan oraya s\u00fcr\u00fcklenen sert \u015feyler topra\u011fa g\u00f6m\u00fcld\u00fc.<\/p>\n
O sert \u015feylere verilen ismin tohum oldu\u011funu tarlada \u00e7al\u0131\u015f\u0131rken \u00f6\u011frendim. Orada b\u00fcy\u00fcyen ye\u015fil bitkileri arada bir samanl\u0131ktan bozma yatakhanemizden ka\u00e7\u0131p suluyordum. G\u00fcn ge\u00e7tik\u00e7e b\u00fcy\u00fcyorlard\u0131. Seneler ge\u00e7ti. Bir s\u00fcre sonra durdu uzamas\u0131. Ben de uzam\u0131yordum art\u0131k. Hatta ta\u015f\u0131d\u0131\u011f\u0131m bu\u011fday \u00e7uvallar\u0131ndan kamburum \u00e7\u0131k\u0131yordu. Tarlada \u00e7al\u0131\u015ft\u0131k\u00e7a \u00f6\u011frendim ki, uzamas\u0131n\u0131 durduran \u015fey, yan\u0131 ba\u015f\u0131nda dikilmi\u015f duvard\u0131. K\u00f6klerinin etrafa yay\u0131lmas\u0131n\u0131 ve \u00f6zg\u00fcr olmas\u0131n\u0131 engelliyordu o duvarlar. \u201cBuruk\u201d koydum a\u011fac\u0131n ad\u0131n\u0131. \u201cArt\u0131k sen benim kader yolda\u015f\u0131ms\u0131n.\u201d dedim kendisine. Yorucu ge\u00e7en tarlada \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131m\u0131z g\u00fcnlerin sonunda onun yan\u0131nda yat\u0131p dinlenmek huzur vericiydi. Onun g\u00f6lgesine d\u00fc\u015fen r\u00fczg\u00e2r, Han\u0131m\u0131n yelpazesinden daha serindi eminim ki.<\/p>\n
Tarlada baya\u011f\u0131 bir tecr\u00fcbelendikten sonra art\u0131k insanlar, ya da di\u011fer ad\u0131yla k\u00f6pekler, yaver mertebesine y\u00fckselip kona\u011fa hizmet ediyordu. \u00c7amur ve toz kapl\u0131 pa\u00e7avralardan yine her g\u00fcn tertemiz y\u0131kamak zorunda oldu\u011fumuz \u00fcniformalara ge\u00e7iyorduk. Art\u0131k tarlada sabah ak\u015fam yorulmuyor olmam\u0131za ra\u011fmen de\u011fi\u015fmeyen bir \u015fey vard\u0131: yine hizmetkard\u0131k ve Efendi ne derse onu yapmak zorundayd\u0131k. Azarlayan ki\u015fi de\u011fi\u015fti ama azarlanmak de\u011fi\u015fmedi.<\/p>\n
Efendinin ticaret ortaklar\u0131 \u00e7oktu. Dolay\u0131s\u0131yla adaya gelip giden b\u00fcy\u00fck adamlar \u00e7ok oluyordu. Bir g\u00fcn \u0130spanyol bir efendi geldi. Deniz ticareti \u00fczerine filolara sahip bu ki\u015fiye \u00e7ay ikram ediyordum. Eskiden kaptanl\u0131k yapt\u0131\u011f\u0131n\u0131, y\u00fczle\u015fti\u011fi f\u0131rt\u0131nalar\u0131 anlat\u0131yordu. F\u0131rt\u0131na sonras\u0131ndaki denizdeki durgunlu\u011fu, sahil kenar\u0131ndaki yumu\u015fak kumlar\u0131 ve deniz dalgalar\u0131 anlat\u0131nca o kadar etkilendim ki, i\u00e7imdeki seslerin hepsi birden onu konu\u015fur oldu. Bu esnada dalg\u0131nl\u0131\u011f\u0131mdan dolay\u0131 ikram etti\u011fim \u00e7ay\u0131 \u0130spanyol efendinin \u00fcst\u00fcne d\u00f6kt\u00fcm. Ceza olarak \u00fc\u00e7 g\u00fcn boyunca k\u0131rba\u00e7land\u0131m ve bir hafta boyunca \u00f6\u011f\u00fcnlerimin bir tanesi verilmedi. Ama \u00f6yle bir haldeydim ki, art\u0131k aylarca a\u00e7 kalsam umurumda olmazd\u0131. \u00c7\u00fcnk\u00fc kafamda d\u00f6nen tek \u015fey o denizi g\u00f6rmekti. Geceleri onun hayaliyle uyudum, sabahlar\u0131 onun \u00f6zlemiyle uyand\u0131m.<\/p>\n
Lakin art\u0131k dayanam\u0131yordum. Ona duydu\u011fum \u00f6zlem beni yerle bir ediyordu. \u0130\u00e7imde hep bir huzursuzluk oluyordu. Ka\u00e7maya karar verdim. Bir yan\u0131m umutla doluydu, di\u011fer yan\u0131m ise korkudan tir tir titriyordu. \u0130\u00e7imdeki huzursuzlu\u011fu yok etme u\u011fruna umudu se\u00e7tim. Sabah g\u00fcne\u015f do\u011fmadan yar\u0131m saat \u00f6nce Buruk\u2019un yan\u0131na gittim. \u00d6nce onu b\u0131rakaca\u011f\u0131m i\u00e7in \u00f6z\u00fcr diledim. Sonra a\u011flad\u0131m. Onunla beraber b\u00fcy\u00fcm\u00fc\u015ft\u00fck. Bu yolda geride b\u0131rakamazd\u0131m. Ruhu olsayd\u0131 eminim ki o da benimle beraber ka\u00e7mak isterdi. Sert g\u00f6vdesinden tuttum ve yukar\u0131 do\u011fru \u00e7ektim. Birka\u00e7 sefer zorlad\u0131ktan sonra k\u00f6kleri topraktan ayr\u0131ld\u0131. Art\u0131k bir yerde sabit durmas\u0131na gerek yoktu. O da ba\u015fka manzaralar g\u00f6rebilirdi. Onun aya\u011f\u0131 ve onun g\u00f6z\u00fc ben olacakt\u0131m.<\/p>\n
G\u00fcn\u00fcn a\u011farmas\u0131na yakla\u015f\u0131k on be\u015f dakika vard\u0131. Kimse g\u00f6rmez iken \u00e7itlerden atlad\u0131m. Biraz ilerledikten sonra, aday\u0131 tan\u0131mad\u0131\u011f\u0131m ve orman\u0131nda y\u00fcr\u00fcmedi\u011fim i\u00e7in aya\u011f\u0131m tak\u0131ld\u0131 ve d\u00fc\u015ft\u00fcm. S\u0131rt\u0131mda Buruk da oldu\u011fu i\u00e7in \u00e7ok ses \u00e7\u0131kt\u0131. Bunun \u00fcst\u00fcne \u00e7itlerin etraf\u0131nda g\u00f6zetleme yapan bek\u00e7iler ate\u015f a\u00e7t\u0131. Bir s\u00fcr\u00fc mermi ya\u011fmas\u0131na ra\u011fmen birka\u00e7 s\u0131yr\u0131k vard\u0131 sadece. Ne pahas\u0131na olursa olsun o denizi g\u00f6rmeliydim. Buruk\u2019u da s\u0131rtlanarak ko\u015ftum. Defalarca d\u00fc\u015fsem bile yine aya\u011fa kalkarak ko\u015ftum. V\u00fccudum ac\u0131yor ve yan\u0131yordu. Nedense \u00fc\u015f\u00fcmeye ba\u015flam\u0131\u015ft\u0131m. Ama yine de ko\u015ftum. Derman\u0131m kalmasa bile ko\u015ftum. \u201cAz kald\u0131, az kald\u0131. Ha gayret!\u201d diyerek ko\u015ftum.<\/p>\n
Yerdeki ve g\u00f6kteki mavili\u011fin aras\u0131nda kalan turuncu bir \u0131\u015f\u0131lt\u0131 vard\u0131 kar\u015f\u0131mda. Art\u0131k etraf karanl\u0131k de\u011fildi. G\u00fcn a\u011far\u0131yordu. Bedenime bakt\u0131\u011f\u0131mda ise \u00e7amurdan ve tozdan kararm\u0131\u015f kahverengi bir ten yerine kana b\u00fcr\u00fcnm\u00fc\u015f k\u0131rm\u0131z\u0131 ve \u0131slak bir beden g\u00f6rd\u00fcm. S\u0131y\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 sand\u0131\u011f\u0131m mermilerden baz\u0131lar\u0131 koluma ve karn\u0131ma saplanm\u0131\u015ft\u0131. Birden g\u00fcc\u00fcm bitti. Buruk\u2019a tutunup ayakta durmaya \u00e7al\u0131\u015ft\u0131m ama nafile. Yere y\u0131\u011f\u0131ld\u0131m.<\/p>\n
San\u0131r\u0131m yolun sonu burayd\u0131. Buruk\u2019a te\u015fekk\u00fcr ettim. Yolun ba\u015f\u0131ndan sonuna kadar kader arkada\u015f\u0131m olmu\u015ftu. Yukar\u0131da keskin bir mavi, a\u015fa\u011f\u0131da beyaz noktalarla ve sar\u0131 \u00e7izgilerle bezenmi\u015f narin bir mavi, ortada ise turuncu bir yuvarlak vard\u0131 manzaramda. T\u0131pk\u0131 \u00e7ocuklu\u011fumda bana verilen portakal gibi. G\u00f6zlerim kapan\u0131yordu yava\u015f yava\u015f. Ruhumu teslim ediyor gibiydim denize kar\u015f\u0131. Dalgalar\u0131n sa\u00e7lar\u0131m\u0131 ok\u015famas\u0131na ve dalgalar\u0131n ninni gibi gelen sesine b\u0131rakt\u0131m kendimi. Benim hikayem budur Buruk! Ve sonunda, art\u0131k \u00f6zg\u00fcr\u00fcm, \u00f6zg\u00fcr\u00fcm \u00e7\u00fcnk\u00fc ruhumu kime teslim edece\u011fimi yaln\u0131zca ben se\u00e7tim.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Bu adaya getirildi\u011fimde on ya\u015flar\u0131mdayd\u0131m. \u00c7ocuk oldu\u011fumuz i\u00e7in o zamanlar bize pek fazla sorumluluk verilmezdi. Konak i\u00e7erisinde belli alanlarda gezmemize izin verirlerdi. Arada bir de tarlaya g\u00f6t\u00fcr\u00fcrlerdi ki i\u015f \u00f6\u011frenelim. Tarla s\u00fcrmek, tarlay\u0131 sulamak ya da ekinleri bi\u00e7mekten ba\u015fka bir i\u015fe yaram\u0131yorduk. Bir keresinde efendimiz sadece \u00e7ocuklara \u00f6zel bir sepet meyve getirmi\u015fti bize. Belki vicdan\u0131na … <\/p>\n