\u0130\u00e7 donduran bir Aral\u0131k gecesiydi. St. Petersburg\u2019dan Moskova\u2019ya yol alan bir yolcu trenine binmi\u015ftim. Elimde siyah, birka\u00e7 cebi olan \u00e7antam ile en arka vagonun pencere kenar\u0131na oturmu\u015ftum. \u0130kili ikili birbirlerine bakan oturaklara sahipti vagon. Kar\u015f\u0131mda beresini giymi\u015f, s\u0131k\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 belli ederek camdan d\u0131\u015far\u0131y\u0131 seyreden sekiz ya\u015flar\u0131nda bir \u00e7ocuk oturuyordu. Yan\u0131nda ise elinde paketi a\u00e7\u0131lm\u0131\u015f ve yar\u0131s\u0131 bitmi\u015f kurabiyeleri tutan annesi duruyordu. Kafam\u0131 d\u0131\u015far\u0131ya \u00e7evirdi\u011fimde ise gardan ayr\u0131l\u0131rken tren yolunu ayd\u0131nlatmas\u0131 i\u00e7in dikilen sar\u0131 lambalar ili\u015fti g\u00f6z\u00fcme. Yava\u015f yava\u015f ya\u011fmaya ba\u015flayan kar taneleri pencerenin cam\u0131na dokunuyordu. So\u011fuyan hava ile birlikte cam\u0131n \u00fczeri ancak dikkatli bak\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda g\u00f6r\u00fclebilecek kristal \u015fekilleriyle doluydu. Gev\u015feyen vidalar, tren a\u00e7\u0131k araziye geldi\u011finde yanlardan vuran r\u00fczg\u00e2r\u0131 ka\u00e7\u0131rmas\u0131na sebep oluyordu pencerenin. \u0130\u00e7erisi insan nefesi ile \u0131l\u0131kla\u015f\u0131rken, pencereden vuran hafif so\u011fuk, y\u00fcre\u011fimde bir \u00fcrperti gibi da\u011f\u0131l\u0131yordu. Pencerenin kenar\u0131 paslanmaya ve s\u00f6k\u00fclmeye ba\u015flam\u0131\u015ft\u0131. Belli ki y\u0131llard\u0131r trenin bak\u0131m\u0131 yap\u0131lm\u0131yordu. Kafam\u0131 cama yaslam\u0131\u015f, d\u00fc\u015f\u00fcncelere dalm\u0131\u015f bir halde d\u0131\u015far\u0131y\u0131 izlerken sars\u0131larak ay\u0131ld\u0131m. Tren ray de\u011fi\u015ftiriyor olmal\u0131yd\u0131. Etraf\u0131ma bak\u0131nd\u0131m. \u0130nsanlar da uyuyakalm\u0131\u015flar. Tekrar kafam\u0131 d\u0131\u015far\u0131ya \u00e7evirdim. Karla kar\u0131\u015f\u0131k ya\u011fan ya\u011fmur, pencerenin arkas\u0131na do\u011fru yava\u015f\u00e7a s\u00fcz\u00fcl\u00fcyordu. Ard\u0131ndan yeni bir tane ve ard\u0131ndan yine… Bu k\u00fc\u00e7\u00fck tren penceresinin manzaras\u0131, kimi zaman a\u011flayan bir bulutu, kimi zaman tenha mekanlarda yaln\u0131z kalm\u0131\u015f bir a\u011fac\u0131, kimi zaman ise iki tepenin ard\u0131nda do\u011fan turuncu huzmeyi g\u00f6steriyordu. Bu pencere, evin bir k\u00f6\u015fesinde duran kutudan daha h\u00fcz\u00fcnl\u00fc, daha mutlu, daha umutlu, daha sihirli ve daha gizemliydi…<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
\u0130\u00e7 donduran bir Aral\u0131k gecesiydi. St. Petersburg\u2019dan Moskova\u2019ya yol alan bir yolcu trenine binmi\u015ftim. Elimde siyah, birka\u00e7 cebi olan \u00e7antam ile en arka vagonun pencere kenar\u0131na oturmu\u015ftum. \u0130kili ikili birbirlerine bakan oturaklara sahipti vagon. Kar\u015f\u0131mda beresini giymi\u015f, s\u0131k\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 belli ederek camdan d\u0131\u015far\u0131y\u0131 seyreden sekiz ya\u015flar\u0131nda bir \u00e7ocuk oturuyordu. Yan\u0131nda ise elinde paketi a\u00e7\u0131lm\u0131\u015f ve yar\u0131s\u0131 … <\/p>\n