Yazarlar için Kılavuz

BU METİN TARTIŞMAYA AÇILMIŞ BİR TASLAKTIR. HEPİNİZİN DEĞERLENDİRMESİNE SUNMAK İSTİYORUZ…

Aşağıdaki paragraflardan bazıları doğrudan iki kaynaktan Türkçeye çevrilmiştir. Bizim birçok kuralımız onlardan farklı olsa da esin ve çeviri kaynağımız şu iki ansiklopedinin yazar kılavuzudur: IEP Guidelines for Authors ve SEP Guidelines and Policies for Entry Content

APA 6: Bilimsel Yayınlarda Kaynak Gösterme, Tablo ve Şekil Oluşturma Rehberi APA 6 Kuralları için lütfen tıklayınız.

Lütfen ansiklopedi makalelerinizde kullanacağınız ve tek bir yazıdan alınan 600 kelimenin üzerinde olan her doğrudan alıntı için o yazının telif hakkı sahibinden izin alınız. Ansiklopedimiz dışındaki kaynakların, bizim ansiklopedi makalelerimizden yapacağı doğrudan alıntılar içinse bu kural en uygun şekilde atıf yapılması kaydıyla 900 kelime olarak uygulanacaktır.

YEMİN

 
TÜFA Makalesi olarak sunduğum ―Doğalcı Epistemolojiye Gelen Temel Eleştiriler― adlı çalışmanın, tarafımdan bilimsel ahlak ve geleneklere aykırı düşecek bir yardıma başvurulmaksızın yazıldığını ve yararlandığım eserlerin Kaynakçada gösterilenlerden oluştuğunu, bunlara atıf yapılarak yararlanmış olduğumu, yazımın başka herhangi bir yerde kesinlikle yayınlanmamış olduğunu belirtir ve bunu onurumla doğrularım. Bilimsel bütünlüğe [“academic integrity”] aykırılık tespit edildiğinde hataları hızlıca ve kesin olarak düzeltmezsem, işbu ansiklopedi makalemin TÜFA projesinden silineceğini şimdiden kabul ediyorum.

Yazarlar için Kılavuz

Yazarlar, makalelerinin son hallerini göndermeden önce bu kılavuza uymalıdırlar. Kılavuza uyulmaması, redaksiyon ve biçimlendirme süreçlerini uzatmakta ve sıklıkla ilgili makalenin şu veya bu özelliğine dair çokça e-posta alışverişini gerektirmektedir. En genel hatalar,  en uygun şekilde (“proper citation”) atıfta bulunmamak, (izinleri alınabilecek olsa bile) başka yerde yayınlanmış bir yazıyı bize teslim etmek, yeterli literatür taramasını yapmamak, verilen bilgilerin doğruluğunu titizce araştırmamak ve 500 sözcüğün altında (bu fazlasıyla kısadır) bir başlangıç özeti yazmaktır. Teknik imkanları gelişkin bir internet sayfasına taşınana kadar tüm bu işleri eposta ve eposta ekleri yoluyla yapacağız. Sonrasında her editörün ve yazarın kendi kullanıcı adı ve şifresi olacak. Bu durumda çok daha rahat ve hızlı güncelleme imkanımız olmuş olacak.

  1. Genel
  2. Yazar Telifi ve Lisans Sözleşmesi
  3. Uzunluk
  4. Makalenin Amacı
  5. Karmaşıklık Düzeyi
  6. Başlangıç Özeti
  7. Kişilere Dair Makalelerin Yapısı
  8. Konulara Dair Makalelerin Yapısı
  9. Resmi Biçem
  10. Yalın Biçem
  11. Alıntı ve Referansları Sınırlı Kılmak
  12. Biçemsel Uylaşımlar
  13. Biçim
  14. İçindekiler ve Bölüm Başlıkları
  15. Kaynakça (Referanslar ve Bibliyografya)
  16. Köprüler (Hiper Bağlar)
  17. Grafikler, Resimler ve Çizelgeler
  18. Yazarın Tanıtımı
  19. Teşekkür
  20. Kabulden Sonra Düzenleme
  21. Yayımdan Sonra Düzenleme
  22. Beklenmedik Değerlendirme ve Yayımlamada Gecikmeleri
  1. Genel

Çeşitli kısaltmalar:

  1. TÜFA: Türkiye Felsefe Ansiklopedisi tıklayınız
  2. IEP: Internet Encyclopedia of Philosophy tıklayınız
  3. SEP: Stanford Encyclopedia of Philosophy tıklayınız
  4. REP: The Routledge Encyclopedia of Philosophy Online tıklayınız

Makalenizi gönderirken kendiniz “İçindekiler tablosunu” otomatik yaparak ekleyiniz lütfen. İçindekiler tablosundan sayfa numaralarını kaldırınız, çünkü bizim sitemizde sayfa numarası yoktur. Makalenizi, MS Word biçiminde kaydedip, alan editörünüze veya genel editörlere e-postaya iliştirerek gönderiniz. Böyle yapıldığında biz doğrudan kopyalayıp kendi sistemimize atıyoruz ve içindekilerin her bir başlığı tıklanarak oraya gidilebiliyor.

E-postada, grafikler, resimler ve çizelgeler için ayrı bir dosya ekleyiniz. Akabinde, editörler makaleyi, standart TÜFA tasarımına ve mizanpajına uyması için yeniden biçimlendirecekler. Şayet makalenizde kullanılması için bir resim veya grafiği makalenizle birlikte gönderecekseniz, genel editörlere söz konusu resmin kamusal alanda olduğunu ve bu nedenle telif hakkı korumasında olmadığını bildiren bir not göndermelisiniz. Kullanmayı istediğiniz resmin kamusal alanda olup olmadığından emin değilseniz lütfen bize danışınız. TÜFA, felsefe alanındaki profesyoneller ve öğrencilerin kullanımı için  tartışmalar elverişli ve sözü geçer bir referans çalışması olarak hizmet etmeyi amaçlamaktadır. Bu nedenle, maddeler, en üst profesyonel standartlarla akademik titizlik içerisinde yazılmalı ve fakat mümkün olan en geniş okur kitlesinin ilgisine yönelmelidir.

Maddeler, “kişi odaklı” olmaktansa “fikir odaklı” olmalıdır. Bölüm ve altbölüm başlıklarının filozof adları olması, maddenin “kişi odaklı” olduğunun bir alametidir; söz konusu maddenin esas olarak tarihsel karakterde olması durumunda editörler bir istisnaya gidebilseler de, bundan kaçınılmalıdır. Tarihsel-olmayan, kavram temelli maddeler, bu nedenle, çözülmesi gereken felsefi sorunlara ve tartışmalara, fikirlere, kavramlara ve argümanlara sorunun çözümü için ortaya atılmaları ölçüsünde odaklanmalıdır. Bu ayrımların, fikirlerin ve argümanların içsel mantığı, dolayısıyla, tartışmayı beraberinde getirecek ve böylece okur, filozoflar hakkında olmaksızın filozofları aktaran cümlelerle daha sık karşılaşabilecektir. Yazarlar, maddelerini, mümkün oldukça, “kimin, neyi, ne zaman ve niçin söylediği”nin durumlarda doğrudan tarihsel temsilinden kaçınıp genel temalar içerisinde organize edecek şekilde yapılandırmaya çalışmalıdırlar. Maddeler, “Quine (1960, 11) iddia eder ki…”, “Hume (1764, 8) şu şekilde yanıtlar…”, “Churchland (1986, 2) ek olarak şunu gerektirmektedir…” vb. türden birçok cümle içermemelidir. Bilakis, cümlenin sonunda fikrin, argümanın ve benzerinin kaynağını belgeleyecek parantez içi ve satır içinde sıralanmış atıflar yapılarak, fikirler ve argümanlar, en azından çoğu kez, cümlelerin odağında yer almalıdır. Biyografik maddeler, azizlerin hayatını anlatır gibi olmayıp eleştirel olmalıdır. Yazarlar, jargon kullanımını asgaride tutmaya çalışmalı ve teknik terimleri, sade ve daha önceden tanımlanmış bir dil içerisinde sunmalıdır. Teknik maddelerin, kullanılan teknik terimlerin tanımlarını içermeleri beklenmektedir.

Tüm alıntılamaların kaynakları, açık bir biçimde belirtilmelidir. Bu konuda en üst ölçütler konmuştur.

Maddelerin, bir bakış açısını savunmayıp, söz konusu konuya dair geniş bir bakış açısı sunan nesnel/nötr çözümlemeler/araştırmalar olması gerekmektedir. Yazarlar, kendi misyonlarını, söz konusu konuya dair özel bir bilgiye sahip olmayan ileri lisans öğrencilere (veya lisansüstü öğrenciler ve meslektaşlara), konuya dair en önemli birincil ve ikincil literatürdeki ana konu ve tartışmaları sunmak ve böylelikle okurlarını bu literature dair içgörü ve anlayışla okuma yapmalarını sağlayacak bir konuma taşımak olarak görmelidir. İçerik ve biçemin açıklığı da en önemli hedefler arasında bulunmaktadır.

Bu yüzden, TÜFA maddeleri, kendine özgü veya polemik olmamalı veya yazarın çalışmasını yüceltmemelidir; bilakis, bir konunun iki tarafı için öne sürülmüş önemli argümanları sunmada bir denge hedeflenmelidir. Tartışmalı iddialar, bu şekilde belirtilmelidir.  Yazarlar, kendi TÜFA maddelerini, itirazlar öne sürmek veya itirazlara yanıt vermek için, şayet söz konusu itiraz ve yanıtlar halihazırda yayımlanmış literatürde yer almıyorsa, kullanmamalıdır. Son olarak, yazarlar, kendi çalışmalarına atıf sayısı konusuna gelindiğinde de ihtiyatlı olmalıdırlar. Gerçi, pek tabii ki kendileri söz konusu konuda uzman olduklarından ve tipik olarak konu hakkında kapsamlı bir biçimde yazmış olduklarından, arızi atıflar yerinde olabilir. TÜFA’nın editörleri, bu konuda, görgü sınırlarının aşılmamasını sağlayacaklardır.

TÜFA’nın politikası, yazarların kendi tezlerini alıntılamamaları yönündedir. Böyle bir alıntılamanın gerekli olduğuna inanan yazarlar, peşinen bir istisna aramalıdırlar. Akabinde, TÜFA editörleri, yerine gelmesi gereken bir dizi ölçüt sunacak ve şayet yazar bu ölçütlerin yerine geldiğini gösterirse, izin verilebilecektir.

Maddelerin uzunluğu, konuya bağlı olmalıdır. TÜFA maddeleri, an itibarıyle, ortalama 5.000 sözcüktür, fakat konu geniş ise ve sunulup açıklanması gereken çokça literatür varsa bundan bir derece daha uzun olabilir. Madde, 20.000 sözcüğü aşacak gibi gelirse, lütfen bizimle iletişim kurunuz. Yazarların, daha uzun maddeleri, tek ve doğrusal bir belge yazmak yerine bir dizi iç içe yuvalanmış birbiriyle bağlı belgeler şeklinde organize etmelerini yeğlemekteyiz.  Bununla kast ettiğimiz şudur: Fazlasıyla ayrıntılı, yüksek düzeyde teknik veya yüksek düzeyde uzmanlık gerektiren içerikler ayrı HTML (“Ek”) belgelerine konmalı ve ana maddeye bağlantısı verilmelidir (Aşağıya bakınız). Bu gibi durumlarda, madde için yazılmış ana (index.html) dosya, bu durumda da, konunun tamamına dair kapsayıcı bir genel bakış sağlamalıdır. Bu sayede, ana madde, konuyu pek bilmeyen ama kavrayışlı bir lisans öğrencisi tarafından bir veya iki saatlik bir oturuşta okunabilir hale gelmelidir. Daha ileri düzey okurlar, yüksek düzeyde teknik, ayrıntılı veya uzmanlık gerektiren malzemeye verilen bağlantıları takip edebilir.  Böylesi bir şekilde birbiriyle bağlantılandırılmış bir dizi belge, böylelikle, daha geniş bir okur kitlesince erişilebilir olacaktır. Gelgelelim, yazarlar, ancak TÜFA’daki ayrı bir maddenin ek malzemeyi tartışmak için yaratılmasının pek olası görünmemesi koşuluyla, böylesi “iç içe yuvalanmış” maddeleri yaratmalıdırlar.

2.  Yazar Telifi ve Lisans Sözleşmesi

Yazar, TÜFA ile aşağıdakiler hususunda anlaşmaya vardığını bilmelidir:

  1. Yazar, makalesini kullanması ve internet üzerinden yayımlaması için TÜFA’yı münhasıran ve kalıcı olarak yetkilendirmiştir.
  2. Yazara, makalesi için TÜFA tarafından hiçbir mali ödeme yapılmamaktadır.
  3. Yazarlar, makaleleri üzerindeki teliflerini ve TÜFA’nın doğası ve kapsamı ile çatışmayan bir biçimde yayımlama haklarını korumaktadır. TÜFA makaleleri, internette halka açık olan bir yere gönderilemez; böyle bir durumda, söz konusu web sayfaları, sayfamızdaki makalelere bağlantı vermelidirler. Basılı yayınlar söz konusu olduğunda, yazarlar, TÜFA genel editörlerini, ikincil yayımlama fırsatlarından haberdar etmeli ve yazarın TÜFA ile önceden yapılmış sözleşmesinden ikinci yayımcıyı da haberdar etmelidir.
  4. Siz, yazar olarak, kendi TÜFA makalenizin tümünü veya bir kısmını basılı biçimlerde herhangi bir yerde kullanabilirsiniz. Gelgelelim, standart sözleşmesinde sizin hiçbir malzemenizin başka bir yerde yayımlanamayacağını söyleyen yayıncınıza malzemenizin telif haklarını kazara imzalayarak devretmemek için dikkatli olmanız gerekmektedir. Şayet bu gerçekleşirse, TÜFA’nın makalenizi kaldırması gerekebilir. Bunun önüne geçmenin en iyi yolu, yeni makalenizde veya kitabınızda söz konusu devrin TÜFA’daki makalelerin gözden geçirilmiş versiyonları ve kitabınızda TÜFA’nın izniyle yer aldığını belirten bir teşekkür notunu dahil etmektir.
  5. TÜFA, üniversiteler veya yayınevleri gibi üçüncü kişilerin makaleleri yeniden basmalarına, özellikle de üçüncü kişi olan yayıncının TÜFA’nın kar amacı gütmeyen ve eğitsel misyonuna uyuyorsa izin verme hakkını saklı tutmaktadır.
  6. TÜFA, gönderilmiş makaleleri, makalelerin akademik titizliği, güncelliği, okunaklılığı, uzunluğu, hedef okuru ve TÜFA’nın genel vizyonu bünyesindeki konumu bakımından rutin olarak yeniden değerlendirmektedir. TÜFA, yayımlanmış bir makaleyi kullanmaya devam etmeme hakkını saklı tutmaktadır. Bu türden yeniden değerlendirmelere yardımcı olması için, editörler makalelerin yayımlanma sonrası hakem değerlendirme taleplerinde bulunup gözden geçirmeye ihtiyaç olması durumunda yazarlarla iletişime geçebilirler. Bazı durumlarda, şayet yazar makalesini TÜFA editörlerince talep edildiği gibi gözden geçirebilecek durumunda değilse, söz konusu makale kaldırılabilir ve başka bir yazar tarafından yazılmış aynı konuda bir makaleyle değiştirilebilir. Başka bazı durumlarda, bir makale konusu TÜFA’nın gelişen vizyonunun dışına düşebilir ve yerine bir şey konmaksızın kaldırılabilir. Her durumda, yazarla kurulan lisans sözleşmesi son bulacaktır ve makaleyi internette başka yerlerde yayımlama hakkı dahil olmak üzere makale üzerinde tüm telif haklarını yeniden kazanacaktır.

 3. Uzunluk

TÜFA’daki makalelerin çoğu 2.000-20.000 sözcük uzunluğundadır. En dar kapsamlı konulara dair makaleler, kaynakça hariç, en az 1.000 sözcük uzunluğunda olmalıdır. Her ne kadar yer kısıtlaması olmasa da, en önemli konulara dair olanlar, 20.000 ile 30.000 sözcük arasında olmalıdır ve yazarların çok kısa olmasındansa çok uzun olması yönünde hata yapmaları teşvik edilmektedir.

Büyük filozoflara dair olan makaleler, bu filozofların katkılarının kapsamını layıkıyla kapsayabilmek için bir dizi makaleyi gerektirebilmektedir: örneğin, “Quine” ve “Hume” başlıklı makale dizisine bakınız. Her iki diziye de yeni bir madde yazmayı göz önünde bulundurabilirsiniz.

 4. Makalenin Amacı

Makalenizin ana amaçlarından bir tanesi, söz konusu alanda çalışan meslektaşlarınızca kabul edilmiş mevcut malumatı sunmaktır. Ansiklopedi maddeleri/makaleleri özgün bir tezin savunulma yeri değildir. Ama en özgün tezlerin de aktarıldığı bir yerdir. Makaleniz konuyu, okurun anlayabileceği dilde açıklamalı ve önemli ayrımları, ana sonuçları ve tartışmalı konulardaki ana bakış açılarını sunmalıdır. Makaleniz ilgili konulara dikkat çekmeli ve okurun konunuz hakkında daha ileri okuma yapmak istemesi durumunda çok sayıda referans vermelidir. Dileyen yazarlarımız makalelerinin ikinci yarısını konu üzerine henüz uzmanlaşmamış ama uzmanlaşma yolunda olan genç araştırmacıları gözeterek derinleştirebilir. Bu konuda istekli her yazarı teşvik etmek isteriz. Yani bir benzetme yapmak gerekirse makalenizin ilk kısmı IEP, ikinci kısmı REP ve son kısmı SEP gibi olabilir. Yahut üç parçası da sadece IEP veya sadece REP gibi olabilir. Bu konuda serbestsiniz. Şimdilik baştan sona kadar SEP tipi yazılmış ansiklopedi maddelerini tercih etmiyoruz. Ama ileride bu konuda karar değişikliğine gidebiliriz.

5.  Karmaşıklık Düzeyi

Ansiklopedide yer alan makaleler, makalenin çoğu, felsefe lisansı yapan ileri lisans öğrencilerince, lisansüstü öğrencileri, genç araştırmacılar ve makalenin kapsadığı alanda çalışma yapmayan diğer uzmanlarca anlaşılabilmesi hedefiyle yazılmalıdır.  TÜFA makaleleri, Scientific American dergisinin bilimde uzman kişiler tarafından fakat esas olarak bu kişiler için yazılmadığı gibi, uzmanlar tarafından yazılmakta olup uzmanlar için yazılmamaktadır. Einstein’ın Genel Görelilik Kuramı veya mantıkta Ramsey tümceleri gibi önüne geçilmez bir şekilde teknik olan konular söz konusu olduğunda, hedef, başta kısımların kolay okunur olmasıdır, öylesine ki teknik açıdan yeterince deneyimsiz okur yine de makalenin çoğu için okumaktan yarar sağlayabilsin.

6.  Başlangıç Özeti

İçindekiler bölümünün öncesinde, her bir makalenin başlangıcı 500 ila 1.000 sözcük arasında bir özet (“Kuş Bakışı”) içermelidir. Özetin amacı, konuya dair okurlara kısa ve genel bir bakış vermektir. Örnek olarak, Quine’a dair makaleye bakınız. Eş zamanlı olarak şu üç hedefe erişmeniz gerekmektedir: (1) Makalenin tamamını okuma niyeti olmadan özeti okuyacak okurlara bir parça anlayış kazandırmak; (2) okurların özetin devamında makaleyi okumasına yol açacak ilgi çekici bir şeyler söylemek; ve (3) makalenin tamamını okuma niyetindeki okurlara söz konusu alanın derinliğine dair bir fikir vermek. Açılış özetinin, bir felsefe sözlüğündeki kısa bir madde gibi iş gördüğünü düşününüz.

Açılış özetinde yapılmaması gerekenlere gelelelim. Konunuzun veya ele aldığınız filozofun etkili ve önemli olduğunu söylemeye öncelikli olarak odaklanmayınız. Daha ziyade, hangi felsefi katkıların yapıldığına ve bunların nasıl yapıldığına dair daha çok malumat ekleyiniz. Kendinizi muhtemelen makalenizin tamamını değil ama yalnızca açılış özetini okuyacak ve hangi konuların ele alındığını ve bunların hangi tarzda işlendiğini öğrenmek isteyen bir okurun yerine koyunuz. Tek bir filozofa ayrılmış makaleler söz konusu olduğunda, söz konusu filozofun hangi tezleri öne sürdüğüne ve hangi felsefe yapma tarzının temsil edildiğine odaklanınız.

IEP kaynağı bir genel politika olarak, “Herhangi bir alıntı veya aktarmanın yer almaması ama fikirlerinizi kendi sözcüklerinizle ifade etmeniz tercih edilmektedir” diyor bize. Biz ise yazarları bu konuda serbest bırakıyoruz. İsteyenler yazılarını IEP kuralıyla yazabilir. Bu durumlarda, “Daha ayrıntılı alıntı ve aktarmalara, makalenizin devamında yer verilebilir”siniz. Açılış özetinin okurlarının büyük çoğunluğu, bu bölümü okuyup makalenin ana gövdesini okumayacaktır ve daha fazla malumatın peşinde olan araştırmacılar için bile makalenin ana gövdesinde yeter miktarda alıntı ve aktarma yer almalıdır.

7.  Kişilere Dair Makalelerin Yapısı

Makalenin gövdesi, filozofun yaşam öyküsüyle başlamalıdır. Filozofun tam ismi kendi orijinal dilinin incelikleri gözetilerek verilmelidir. Mümkünse ismin doğru söylenişini belirtiniz. Ek olarak Türkçede o ismi nasıl söylememiz gerektiği yönünde bir tavsiye de oldukça faydalı olacaktır. Makalenin ekseriyeti filozofun felsefeye temel katkılarına dair bir tartışmadan oluşacaktır. Bu malzemenin konu başlığına göre sunumu çoğu durumda, katı bir şekilde kronolojik yapılan bir sunuma tercih edilmektedir. Bu tartışma içerisinde, söz konusu bu filozofu etkileyenler, filozofa yönelik geleneksel eleştiriler ve filozofun sonraki filozoflara etkisi yer alabilir. Örnek olarak Wittgenstein’a dair makaleye bakınız. “Wittgenstein” maddesinde olduğu gibi, makalenizde telifi bulunmayan bir resmi dahil etmeniz teşvik edilmektedir.

Ülkemizde çok yaygın olduğunu bildiğimiz için bir uyarıyı daha yapmak zorunda hissediyoruz kendimizi. Türkçe felsefe literatüründe tuhaf bir şekilde birçok maddi olarak hatalı olduğu kolaylıkla belgelenebilecek malumat kol gezmektedir. Bunlar tuhaf şekilde yanlış olsun doğru olsun kaynakçadan derlendiği gerekçe gösterilerek anonim bırakılır. O kadar ki bir keresinde bir editör bize aynen şunları yazmıştır: “1. Herhangi bir yazı kaleme alınırken herkesin malumu olmuş bilgiler (birilerinin doğum ölüm tarihleri, bir eserin yayımlanma tarihi, bir yerde buluşma gibi) prensip olarak referansla desteklenmez. 2. [397 kelime boyunca ülkemizde son derece az bilinen meselelere dair tonla malumat verilmiş birkaç paragraftaki, TÜFA] bilgilerin yazarın kaynakçasındaki eserlerden edinilmiş veriler olduğunu -konuya akademik bakımdan biraz vakıf herkesin yapabileceği gibi- [okurların da] çıkar[abileceğini]” kesinlikle ummayınız. Kaynakçadaki eserlerden derlemek ne demektir? Kaynakçadaki eserin hangi sayfalarından makalenizin hangi pasajları için yararlandınız? Bu açıkça belli olmalıdır. Bazen birisine soruyoruz: “Bu eserin neresinden bu iddianızı çıkarıyorsunuz?” Cevap şöyle: “Metinde yazmıyor ama metinden zuhur ediyor.” Lütfen bu alışkanlık bizim ansiklopedi maddelerimizden uzak olsun. Elbette öyledir ama zaten doğrudan alıntı yapmadığımız sürece hiçbir şey olduğu gibi aynen metinde yoktur. Bu durum bizi “en yüksek standartlarda atıf” (proper citation) yapma yükümlülüğünden asla kurtaramaz. “Proper citation” en yüksek ilkemizdir. Uygunsuz yazıları kesinlikle yayınlamayacağız. Yayınlandıktan sonra fark edilen hataların kısa sürede düzeltilmesi istenecektir. Düzeltilmeyen yazıların askıya alınması yönetici editörlerin yetkisi içindedir. Bu konuda görevini ihmal eden konu editörü olsun alan editörü olsun hemen ve kesin şekilde TÜFA projesinden uzaklaştırılacaktır.

8.  Konulara Dair Makalelerin Yapısı

Özetin paragrafının başlangıç tümcesi, ““Kategori” terimi nihai veya temel bölünme anlamına gelmektedir” örneğindeki gibi, söz konusu terimin genel bir tanımı olmalıdır. Makalenin gövdesinin başlangıcı, terimin kökenine, terimin kullanıldığı bağlama veya terimin alternatif tanımlarına dair bir şeyler söylemelidir. Burada bizce OED Online (www.oed.com) olağanüstü bir yardımcı olabilir. Bu kaynak veya diğer akademik sözlük kaynaklarından yararlandığınızda lütfen o sitenin o maddesine hyper bağlantı ile atıfta bulununuz. Ayrıca metin-içi atıf veya kaynakça maddesi olarak eklemenize gerek yoktur. Örnek için lütfen “Doğalcıya Epistemolojiye Gelen Temel Eleştiriler” başlıklı makalemize bakınız. Burada o terimin İngilizcedeki bilinen en eski kullanımları dahil açıklanmakta ve örneklenmektedir. Makale, tipik olarak, terimle ilgili felsefi kuramlara dair kronolojik bir taramayı/araştırmayı içermelidir.  Gerekli gördüğünüz takdirde, söz konusu kuramlara dair geleneksel eleştirilere yer veriniz.

9.  Resmi Biçem

Tüm makaleler, resmi ama yalın bir biçemle/tarzla yazılmış olmalıdır: Encyclopedia Britannica, IEP, SEP, Routledge Encyclopedia of Philosophy veya Paul Edwards’ın editörlüğünü yaptığı Encyclopedia of Philosophy’de olduğu gibi. Argo dilden kaçınınız. “Ben” sözcüğünü kullanmaktan çekinmeyiniz veya duruma göre “biz” sözcüğünü. Ama bu konuda yazar serbesttir.

10. Yalın Biçem

Makaleler, zeki okura yönelik ama yine de genel okurlara erişebilecek dolambaçsız bir biçemle yazılmalıdır. TÜFA her ne kadar düzenli olarak meslekten filozoflarca ziyaret ediliyor olsa da, TÜFA’nın pek çok kullanıcısı felsefe öğrencileri veya internette gezinen felsefi açıdan meraklı kişilerdir. Bu sonuncu kullanıcılara en iyi şekilde hizmet edebilmek için, yazarlar gereksiz bir biçimde teknik söz dağarcıklarını asgari tutmalıdır. Yine de makalelerin son kısımları mutlaka uzmanları gözeterek yazılmalıdır.

11.  Alıntı ve Referansları Sınırlı Kılmak

IEP diyor ki: “Ansiklopedi makaleleri, tüm yorumlarının savunulmasının beklenmeyip daha ziyade söz konusu konuya dair kabul edilmiş kanaatin yalın bir biçimde sergilenmesi beklenmesi anlamında dergi makalelerinden farklıdır. Şayet bir makalenin ölçülü bir biçimde şerh edilmiş bir kaynakçası varsa, TÜFA, metin içi alıntılama bulunmasa bile söz konusu makaleyi yayımlayacaktır. Öte yandan, kimi zaman, ansiklopedi makalesinde bazı kilit noktalar için alıntılar veya referanslar sunulması okurlara yardımcı olabilmektedir; şayet bunlar makalede yer alıyorsa, editörler tarafından kaldırılmayacaktır. Alıntılamalardan açılış özetinde hepten kaçınınız.” Makalesini tümüyle IEP tarzı yazmak isteyen yazarlar bu alıntıdaki mantığa sadık kalabilir. SEP türü yazmak isteyenler dergi makalesi yazıyormuş gibi alıntı ve referans kullanmak durumundadır.

12.  Biçemsel Uylaşımlar

Yazım ve noktalamada Türk Dil Kurumu Yazım Kuralları’na bağlı kalınız. Bunun ana nedeni standart bir dil kullanma gereğidir. Yeni bir paragrafa başlarken, ilk sözcüğü girintili yazmayınız; bunun yerine,  yeni bir satıra geçiniz. Dipnotlar ve son notlara izin verilmektedir. Hatta bu konuda sizi teşvik etmek isteriz. İtalik kullanımını asgaride tutunuz. “…. dördüncü bölümün aşağıdaki ikinci paragrafında ve aynı zamanda altıncı bölümde gösterildiği gibi…” türünden metin için referansları kullanmayı asgaride tutunuz.

Latince kısaltmaların çoğunu kullanmaktan kaçınınız. Bunların ikameleri aşağıdadır:

cf. Karşılaştırınız
et. al. Ve diğerleri
etc. Ve bunun gibi/ ve benzeri
e.g. örneğin
i.e. Diğer bir deyişle / eş deyişle
NB dikkat
Viz. Yani/demek ki/demek oluyor ki

“ibid.” [adı geçen eser, a.g.e.] ve “op. cit.” [alıntılanan eserde] ifadelerini, Latince alıntıları ve Latince kitap adlarını kullanmak uygundur.

13.  İçindekiler ve Bölüm Başlıkları

İçindekiler bölümünü oluştururken, “referanslar-içindekiler” sekmelerinden içindekileri otomatik olarak üreten MS Word özelliğini kullanınız.

Tipik makaleler için, lütfen 5 ila 10 bölüm başlığı kullanınız. Beşten az başlık, makaleyi takip etmeyi zorlaştıracaktır. 10’dan fazla olması, içindekiler listesini fazla karmaşık kılacak ve çoğu durumda bazı başlıkların çok kısa olmasına ve bu nedenle görsel açıdan garip durmasına yol açacaktır. Açılış özetine, içindekiler bölümünde yer vermeyiniz. Baş harfleri büyük ve diğer harfleri küçük yazınız, hepsini büyük harfle yazmayınız. Altbaşlık kullanımı tercihe bağlıdır. İçindekiler bölümü düz bir sıra halinde veya hiyerarşik olabilir.

Aşağıdaki numaralandırma ve harflendirme uylaşımlarını kullanınız:

Başlık

Açılış Özeti (“Kuş Bakışı”)

İçindekiler

  1. Birinci Başlık
    1. Birinci Altbaşlık
      1. Birinci Alt-altbaşlık
        1. Birinci Alt-altaltbaşlık
        2. İkinci Alt-altaltbaşlık
      2. İkinci Alt-altbaşlık
        1. Birinci Alt-altaltbaşlık
        2. İkinci Alt-altaltbaşlık
      3. İkinci Altbaşlık
    2. İkinci Başlık
    3. Üçüncü Başlık
    4. Kaynakça
    5. İlave okumalar
    6. İlgili girdiler
    7. Yazar ve atıf bilgileri
    8. Sonnotlar (sizin Word içinde yaptığınız dipnotlar bizim sistemimizde otomatik son not haline geliyor ve tüm metnin en altına sırasıyla diziliyor.)

Her ne kadar hiyerarşik bir içindekiler bölümü dört düzeye kadar mümkün olsa da, görsel zarafet açısından en çok üç düzeyle kendinizi sınırlandırmanızı teşvik etmekteyiz. “Açılış özeti”ne İçindekiler listesinde yer vermeyiniz.

14.  Kaynakça (Referanslar ve Atıflar)

Bibliyografyalar, 30-40 civarında madde kadar kısa olmalıdır. Genel editörlerin onayı olduğu özel durumlarda sayı çok artabilir ama yine de hiçbir durumda 150 maddeyi geçmeyiniz. Mümkün olduğu durumlarda, TÜFA, alıntılanan çalışmanın doğasını betimleyen kısa bir tümceyle şerh düşülmüş bibliyografları tercih etmektedir: örnek olarak Doğalcı Epistemoloji maddesine bakınız. Duruma göre tek bir kısa cümle yerine kısa bir paragraf da yazabilirsiniz. REP böyle yapıyor ve çok yararlı oluyor.

Tüm atıflar ve Kaynakça için APA 6.0 Türkçeleştirilmiş biçimini izlemenizi öneriyoruz, ne var ki diğer biçimler de kabul edilebilmektedir. Eğer Mendeley veya benzeri referans yönetim programı kullanıyorsanız oradan otomatik üretilen Kaynakçayı olduğu kullanabilirsiniz. Düzeltmenize gerek yoktur. Kaynakçanın başlığı, “Kaynakça” olmalıdır, ancak bu başlığın altında altbaşlıklar olabilir. Tipik altbaşlıklar, “Birincil Kaynaklar” ve “İkincil Kaynaklar”dır. Tüm kitap ve dergi adları italik yapılmalı, altı çizili olmamalıdır. Yazar adları yerine, her ne kadar dergilerde genel olarak kullanılsa da tire/uzun çizgi kullanmayınız. TÜFA, gelecekte/yakında çıkacak yayınlara atıfta bulunmaya izin vermektedir.

Okuru çalışmanın çok daha sonra yayımlandığı yönünde düşündürtecek şekilde yanlış yönlendirebilen tarih kullanımını ortadan kaldırmaya çalıştığımıza dikkat ediniz. Bu nedenle, şu türden anakronizmlerden kaçınmaya çalışınız: “Hipokrat 1962”, “Hume 1950”, vb. Yayımlanma tarihleri belli olmadıklarından, Platon, Aristoteles ve benzerlerinin eserleri söz konusu olduğunda eserin adına atıfta bulunmakla yetininiz. Örneğin, Platon’un diyaloglarından birini ele alan bir cümlede, “(Parmenides, 132a-b)” biçiminde öylece atıfta bulunabilir ve sonrasında Kaynakçada şu şekilde sıralayabilirsiniz:

  • Plato, P. (1997). in Plato: Complete Works, J. Cooper and D. Hutchinson (eds.), Indianapolis: Hackett.

Benzer şekilde, Locke’un Denemesi’nden bölümleri, sayfa numaralarındansa bölüm numaralarıyla alıntılayınız, böylece alıntıladığınız bölüm diğer baskılarından da bulunabilir. Dolayısıyla, örneğin, Locke’un Two Treatises of Government adlı metnine atıfta bulunmak için,  metinde “Locke 1689” (metnin ilk yayımlanma tarihini kullanarak) şeklinde göndermede bulunabilir ve ardından Kaynakçada şu şekilde sıralayabilirsiniz:

  • Locke, J. (1960 [1689]). Two Treatises of Government, in P. Laslett (ed.), Locke’s Two Treatises of Government. Cambridge: Cambridge University Press.

Lütfen şunlara da dikkat ediniz: (1) Kaynakça bölümü, Birincil Literatür ve İkincil Literatür veya Alıntılanan Kaynaklar ve Diğer Önemli Eserler gibi altbölümlere bölünebilmektedir. (2) Kaynakça, ister basılı olsun ister internet ortamında olsun esasen hakem denetiminden geçmiş malzeme için saklı tutulmaktadır.

Çevrimiçi Malzemeye Atıflar

Çevrimiçi malzemeye yapılan atıflar özel muamele gerektirmektedir. Şayet bir dergi makalesi basılı olmayan bir elektronik dergideyse, tam bir URL belirtilmelidir: Örneğin, Alexander George’un Philosopher’s Imprint’teki maddesine aşağıdaki gibi atıfta bulunmalısınız:

  • George, A. (2007). “A Proof of Induction?,” Philosopher’s Imprint, 7(2) (March) [Çevrimiçi olarak erişilebilir].

Gelgelelim, kimi zaman bir makale esasen basılı bir dergide yer almaktadır. Bu makalenin çevrimiçi bir versiyonu olabilir veya böyle bir versiyonu olmayıp yazarı bir arşiv sayfasına veya kendi sayfasına ön baskıyı koymuş olabilir. Yazarları, hakem değerlendirmesinden geçmiş, yayımlanmış malzemelerin çevrimiçi versiyonlarına bağlantı oluşturmaları konusunda teşvik etmekteyiz, çevrimiçi versiyon halihazırda yayımlanmış olan bir şeyin önbaskısından başka bir şey olmasa bile. Bu gibi durumlarda, (basılı yayımlama bilgisi yeterli olacağından) URL gerekli olmayacaktır, fakat özel olarak şu şekilde not düşülmüş bir bağlantıya yer verilmelidir:

  1. Yayımlanmış bir makale veya kitabın çevrimiçi versiyonuna yayımcı’nın web sayfasına götüren bağlantılara, “[çevrimiçi olarak erişilebilir]” biçiminde not düşülmelidir. Bunlar bağımsız arşivsel versiyonlardır ve makalelere yapılacak herhangi bir değişimin yayımcının ilkeleriyle uyum içerisinde olması gerekmektedir. TÜFA’nın yalnızca web’de ücretsiz bir şekilde erişilebilir olan malzemeye bağlantı verilmesini kabul ettiğini unutmayınız.
  2. Yayımlanmış bir makalenin çevrimiçi ön baskısına, bağımsız bir arşiv sayfasına götüren bağlantılara, “[çevrimiçi olarak erişilebilir önbaskı]” biçiminde not düşülmelidir. Önbaskı sayfası, bağımsız bir arşiv olduğundan, yazar, önbaskılanmış makalelerde değişiklik yapmada onların ilkelerine uymalıdır.
  3. Yayımlanmış bir makalenin çevrimiçi önbaskılarına veya yeniden basımlarına götüren, yazarın web sayfasına götüren bağlantılara, sırasıyla, “[yazardan erişilebilir önbaskı]” veya “yazardan erişilebilir yeniden basım]” notları düşülmelidir. Bu, yayımcı tarafından yazara gönderilen ve yazarın web sayfasında yayımlanan PDF yeniden basımları veya başka bir yerde yayımlanmış malzemeden yazarın taradığı versiyonlar için de geçerlidir. Okur, bunun bağımsız bir “arşivsel” versiyon olmadığını bilmelidir. Yazarın web sayfasının bir ön baskı mı yoksa bir yeniden baskı mı sunduğunun açık olmadığı durumlarda, varsayılan not şu olmalıdır: “[yazardan erişilebilir önbaskı]”.

Söz konusu makale, yayımlanmamış ise veya hakemli bir dergide gelecekte çıkacaksa, yukarıdakilerin hiçbiri uygulanmaz. Böylesi durumlarda, şayet çevrimiçi malzeme, basitçe kendi kendisine arşivlenmiş ise bu makalelere gönderme yapan atıf bilgisi maddenin İlave Okumalar bölümüne, muhtemelen özel bir “Önbaskı” bölümüne eklenmelidir.

TÜFA Maddelerini Kaynakçalarda Belirtme Yöntemi

Yazarlar kimi zaman başka bir TÜFA maddesini, diğer TÜFA maddelerini İlgili Maddeler bölümünde sıralamakla kalmanın aksine,  Kaynakça’da alıntılama durumunda kalmaktadır. (Örneğin, yazarın başka bir TÜFA maddesinden bir bölümü alıntılaması durumu). TÜFA maddelerine Kaynakça’da doğru bir şekilde atıfta bulunmak için, TÜFA maddelerinin yalnızca “arşivlenmiş” versiyonlarına atıfta bulunulması gerektiğini belirten atıf kılavuzumuz izlenmelidir. Serdal Tümkaya’nın “Doğalcı Epistemolojiye Gelen Temel Eleştiriler” başlıklı maddesi gibi bir TÜFA maddesine Kaynakçanızda atıfta bulunmak için, söz konusu maddeye şu şekilde yer verilmelidir:

Tümkaya, S. (2017). Doğalcı Epistemolojiye Gelen Temel Eleştiriler. (S. Tümkaya, Ed.) Türkiye Felsefe Ansiklopedisi. https://blog.metu.edu.tr/e184159/2017/07/10/105/ adresinden erişildi, erişim tarihi: 01 Eylül 2017

İlave Okumalar

Yazar, hakem sürecinden geçmeyebilecek ama harika bir değere sahip bir malzemeyi alıntılamalıdır. Yazar, bu malzemeler için hakem işlevini görmektedir (ve alan editörlerimiz bu seçimlere hakemlik yapacaktır). Bu bölümde sıralanan öğeler, aşağıdaki gibi altbölümlere ayrılabilir:

Çevrimiçi Makaleler

…Web Sayfaları

Bu bölümün tamamlanması için, yazarların söz konusu konu hakkında yüksek kalitede, akademik içerikle dolu web sayfaları için çevrimiçi bir web araması yapmaları teşvik edilmektedir. Böylesi web sayfaları, konu hakkında net bir uzmanlığı olan yeterliliğe sahip bireylerce yazılmış ve sürdürülüyor olmalıdır. Bu türden harici web sayfaların bulunması işi, önde gelen ve webde kendilerine kurulan bağlantı sayısı temelinde sitelerini derecelendiren arama motorlarından birinin kullanılmasıyla görece daha basit kılınabilir. Bunlardan yararlı bazıları şunlardır: Google

Yeterli bireylerce sürdürülmeyen web sayfalarına bağlantı kurmayınız.  Dahası, kendi web sayfalarına veya kendi çevrimiçi yayınlarına bağlantı kurmamalıdırlar, her ne kadar konuya dair ilgili bir çevrimiçi yayınınız varsa, buna, konuyla ilgili diğer çevrimiçi makalelerle birlikte bir bağlantıya yer vermek uygun olacaktır. (Kaynakça bölümünün, hakem sürecinden geçmiş yayınlara ayrılmış olduğunu ve böylelikle çevrimiçi makaleniz de hakem sürecinden geçip bir yerde yayımlanmış ise ve şayet maddenizin gövdesinde atıf yapılmışsa, İlave Okumalar bölümünde değil de Kaynakça bölümünde yer almalıdır. Tekrarlamak gerekirse, alan editörlerimiz kendilerine yapılan atıfların görgü sınırları içerisinde olup olmadığını denetleyeceklerdir.

Son olarak, TÜFA, abonelik duvarlarının ardındaki web sayfa ve sitelerine bağlantı kurulmasını, giriş ücretini ödeme gücüne sahip olmayan okurlarımızı mahrum kılacağından, tercih etmemektedir. Dolayısıyla, bu bölümdeki bağlantıları “açık erişime sahip” kaynaklarla sınırlayınız.

Maddelerin gözden geçirilmesinde takip edilmesi gereken özel yönergeler olduğuna dikkat ediniz. Aşağıda Maddelerin Gözden Geçirilmesi’ne dair bölümüne bakınız.

Maddenin yazımına başlamak için, yazarların, “Madde Şablonu”nun kaynak dosyasını indirmek için yönergemizi takip etmeleri gerekmektedir. (Bu yönerge, görevlendirmenizi kabul etmenizin ardından size gönderilecektir.) Alternatif olarak, söz konusu şablonu doğrudan şuradan elde edebilirsiniz:

  • Word Şablonu (Yakın zamanda koyacağız.)

Maddenin Ana Bölümleri

Maddenin yapısı ve bölümlendirilmesi yazarın takdirine bırakılmıştır. Gelgelelim, TÜFA bölümleri aşağıdaki şema kullanılarak numaralandırılmalıdır:

Altbölümler ve altaltbölümlere, bunlardan en az iki tane olmadıkça yer verilmemelidir.

Yazarların, biyografik maddelerde “Hayatı/Yaşamı” veya kronoloji bölümüne yer vermesi yeğlenmektedir. Dahası, pek çok konuda, bir “tarih” bölümü gerekmektedir.

İlgili Maddeler

Maddenizde adı geçen en önemli kavramların ve filozofların adlarını sıralayınız. İçindekiler bölümümüzde görünmeyecek anahtar sözcükleri, şayet bunları önemli görüyorsanız, sıralayabilirsiniz. Söz konusu konuya dair yeni bir maddenin içerilip içerilmediğine dair bir karar verilecektir. Şayet konunun aşırı özelleşmiş veya aksi takdirde TÜFA için uygunsuz olduğu kararına varırsak, bu anahtar sözcüğü İlgili Maddeler bölümündeki listenizden kaldıracağız.

Dipnot Kullanımı

Dipnotlara yer verilebilir. Dipnotlar, maddenin ana sayfasını kısaltmada ve maddeyi daha okunur kılmada yardımcı olmaktadır. Gelgelelim, dipnotların yalnızca alıntılar veya hatta alıntı listeleri için kullanılmaması gerektiğine dikkat ediniz. Tüm alıntılara, ana metinde parantez içerisinde şu biçimde yer verilmelidir: (Yazar, Yıl, sayfa). Çoklu alıntılar, noktalı virgülle ayrılmalıdır. Dilediğiniz kadar çok sayıda dipnot kullanabilirsiniz. Dipnotlarınız istediğiniz kadar uzun olabilir ve blok alıntı içerebilir. Zorunlu olduğunuz durumlarda ana metinde kullandığınız bazı çeviri alıntılarının orijinallerini dipnotta verebilirsiniz.

15. Özel Simge Kullanımı

Modern web tarayıcılar, artık çoğu Unicode karakterini desteklemektedir. Dolayısıyla Word ve LaTeX’te kullanılan çoğu karakter, HTML’de benzer karakterlere çevrilebilmektedir. Ne var ki, bazı istisnalar bulunmaktadır. Genel olarak, bir TÜFA maddesini  Word veya LaTeX ile yazarken, herkesçe bilinen ve yaygın olarak kullanılan simgelere bağlı kalmak en iyisidir.

16.  Köprüler (Hiper Bağlar)

Gerekli olduğunda, makalenizde diğer TÜFA maddelerine köprüler ekleyiniz. Örnek olarak, Quine- İki Dogma konusundaki maddeye bakınız. Nerelere köprülerin ekleneceğini belirtmekle yetinmeyiniz; (çalıştığına emin olduğunuz) hakiki URL ekleyiniz ve düzenli aralıklarla linki test ediniz.

17.  Grafikler, Resimler ve Çizelgeler

Yazarların, makalelerinde telif haklarını ihlal etmediği takdirde, grafik kullanmaları teşvik edilmektedir. Örnek olarak, Wittgenstein maddesine bakınız. Grafiklerin (resimler, çizelgeler ve tablolar dahil olmak üzere) jpg, gif veya pdf biçimlerinde/formatında olması gerekmektedir. TÜFA ekibinin, grafik yaratması söz konusu değildir, fakat bir grafiği kırpmaları veya grafiğin boyutuna ve sınırlarına basit ayarlamalar yapmaları mümkündür.

Yabancı Dillerden Terimler

Yazarların, yabancı dillerden terimleri italikle kullanmayı asgaride tutmaları gerekmektedir. Özellikle özel isimler konusunda tam bir titizliği bekliyoruz. “Descartes vs. Dekart” türünden ihtilaflar için yardım dosyamıza bakınız.

18.  Yazarın Tanıtımı

Eğer makaleniz, geleneksel kör hakemleme sistemine tabi tutulacaksa, hakem değerlendirmesine tabi tutulması için makalenizi gönderdiğinizde, makalenizde kendinize dair malumata yer vermeyin. Bazı yazılar açık hakemleme ve diğerleri ise uzman görüşüne açılacaktır. Bu üç sistem de birbirinden farklıdır. Sadece ilk sistemde kendi bilgilerinizi siliniz. Gelgelelim, kabulden sonra yazınızın son halini gönderdiğinizde, adınızı, e-posta adresinizi, üniversitenizin adını ve ülkenizi belirtiniz. Akademik titrinizi (örneğin, “doçent”), bölümünüzün adını (örneğin, “Beşeri Bilimler ve Felsefe Bölümü”), üniversitenizin sokak adını veya kişisel web sayfanızın adresini mutlaka açıkça belirtiniz. Makalenizin son kısmı olan Yazar ve Atıf Bilgileri bölümünde lütfen kendi CV’niz için gerekli linki veriniz. Ayrıca uzmanlık ve ilgi alanlarınızı da eklemeniz gerekmektedir.

19.  Teşekkür

Makalenize girdi sağlayan meslektaşlarınıza veya size mali destek veren kurumlara teşekkürlerinizi eklemeyi kesinlikle unutmayınız. Teşekkürler listenizi dilediğiniz kadar uzun tutabilirsiniz.

20.  Kabulden Sonra Düzenleme

Makalelerin kabul süreci, Gönderim Sayfası’nda betimlenmiştir. [Yani betimlenecektir, ST] Kabulün ardından, TÜFA ekibi, makaleyi yayımlanmadan önce düzeltmekte, fakat dergi makalelerinde olduğunun aksine yazara düzeltiyi göndermemektedir. Bunun yerine, değişiklikler yapılıp, makale geçici olarak Ansiklopedi’ye yüklenmektedir; sonrasında, yayımlanmanın ilk günlerinde (Google ve diğer arama motorları TÜFA sayfasını yeni makaleleri içermek üzere yeniden endekslemeden önce) yazara bildirim yapılmakta ve makaleyi okuyup değişiklik talebinde bulunması için yazar teşvik edilmektedir.

Makalenin gönderilip konu editörü tarafından kabul edilmesinin ve alan editörünün onaylamasının ardından, yönetici editörler, sekreterler ve onların düzeltmenleri, genellikle, makalenin içeriğini etkilemeye yönelik olmayan ufak biçemsel değişiklikler yapacaklardır. Yönetici editörler, tüm makalelerin son hallerini kabul etme hakkına sahiptirler. TÜFA’nın bütünü için birleşik bir planı sürdürmede, yönetici editörler gönderilmiş makaleler için ek hakem değerlendirmeleri talebinde bulunabilir ve yazarlardan içeriğe, biçeme ve uzunluğa dair değişiklikler de dahil olmak üzere ek değişiklik yapmalarını isteyebilirler. Yönetici editörler, makale başlıklarını ve makalelerin açılış özetlerini de herhangi bir zamanda değiştirebilirler.

21.  Yayımdan Sonra Düzenleme

Makalenizin yayımlanmasının ardından, sonraki haftalarda ve yıllarda tekrar dönüp içeriğe dair olanlar da dahil olmak üzere daha fazla değişiklik talebinde bulunmakta bir çekinceniz olmasın. İçeriğe dair büyük değişikliklerin konu editörü tarafından onaylanması gerekmektedir. Bir bölümün ve alt başlığının içindekilerden elenmesi, yeni bir konuya dair uzunca bir tartışmanın eklenmesi ve içindekiler bölümünden bir başlığı veya alt başlığı eklemeyi veya silmeyi gerektirecek bir yeniden düzenleme büyük değişikliklere örnek oluşturabilir. Ufak bir değişiklikse, bir noktanın sunumunu geliştiren ve bir başlığın veya alt başlığın değiştirilmesini veya kaldırılmasını gerektirmeyen bir değişikliktir.

Bize nelerin değiştirileceğini belirtirken, makale yüklenmeden önce özgün olarak göndermiş olduğunuz metin dosyasındaki bir gözden geçirmeyi gönderiniz. Bu dosya, düzeltmenin ve biçimlendirenin yapmış olduğu tüm değişiklikleri ortadan kaldırmaktadır. Sorun değil biz tekrardan elle düzeltiriz.

TÜFA dinamik bir kaynak eser olması için tasarlandığından, yazarlar, makalelerini bakım altında tutmak ve periyodik olarak güncellemekle sorumludurlar. Özel olarak söylersek, yazarlardan şunlar beklenmektedir: (1) maddelerini düzenli bir şekilde güncellemeliler, özellikle de maddenin konusuna dair önemli yeni araştırmaya yanıt olarak; (2) aldıkları herhangi bir geçerli eleştiri ışığında, ister Editörler Kurulumuzdaki alan editörlerinden, ister mesleklerinin diğer üyelerinden isterse ilgili okurlardan gelsin, maddelerini vakitlice gözden geçirip düzenlemelilerdir. (1) ile bağlantılı olarak, yazarlar, hem basılı hem de çevrimiçi kayda değer yeni yayınlara ayak uydurabilmek için maddelerinin Kaynakça ve İlave Okumalar bölümlerini düzenli olarak güncellemelidirler. Şayet önemli yeni yayınlar ana metnin geçerliliğini/güncelliğini etkiliyorsa, ana metin yeni araştırmadaki önemli fikirleri yansıtacak biçimde değiştirilmelidir. (2) ile bağlantılı olarak, eleştirilerin geçerliliği, tipik olarak Editörler Kurulu’nun konuyla ilgili üyelerine danışarak konu editörü tarafından belirlenecektir. “Vakitlice” bir gözden geçirme için gerekli zaman aralığı müzakere edilecektir ve hem yazarın mevcut yükümlülüklerine riayet edilecek hem de eleştirinin ciddiyetini yansıtacaktır. Gelgelelim, gözden geçirme gerektiren fakat müzakere edilmiş zaman çizelgesi içerisinde gözden geçirilmemiş maddeler, TÜFA’nın aktif kısmından çekilecek ve söz konusu geçerli eleştirilerle irtibatlanacak şekilde gözden geçirilinceye dek TÜFA’nın Arşivi’nde kalacaktır.

22. Beklenmedik Değerlendirme ve Yayımlamada Gecikmeler

Yazarlar, makalelerin gönderiminin ardından şayet makalenin ilk gönderiminden TÜFA web sayfasındaki nihai görünümü arasındaki sürecin herhangi bir aşamasında olağandışı uzunlukta bir gecikme varsa, konu editörüyle iletişime geçmelidir. Her gönderim, tipik olarak beş elden geçmektedir (Baş editör hangi alan editörüne teslim edileceğine karar verir; sonra yazı sırasıyla şunların elinden geçer: alan editörü, hakem, tekrardan baş editör, düzeltmen, biçimlendiren). Etkin bir üretim sürecini tesis etmek için çabalarken, yer yer tamamıyla gönüllü ekibimizin takvimlendirme sorunları sonucu beklenmedik gecikmeler yaşanmaktadır. Bunun olduğu ender vakalarda, yazar, herhangi bir aşamada bir aydan daha uzun bir gecikme varsa, bir takip e-postası atmalıdır. Bu eposta önce konu editörüne gönderilmelidir. Bir hafta içerisinde bir cevap gelmezse, sırasıyla alan editörüne ve ardından sekreterlerimize eposta gönderilmelidir. Eğer sorun bu şekilde de çözülmezse lütfen yönetici editörlerimize telefon ediniz.