Davul

Değişik artık ve kolaj materyalleri kullanılarak yapılan davul örnekleri :

894b0ad5c6a5078 Davul

994d078a5b493b0 Davul

Vurmalı çalgılar arasında yer alan davul belki de insanların kullandığı çalgıların en eskisidir. Dünyadaki hemen hemen bütün halkların kültürlerinde yeri vardır. Arkeolog­ların bulduğu eski uygarlıklardan kalma çok güzel biçimli davullar, yazılı tarihten çok önce Mısırlılar’ın, Asurlular’ın ve Uzakdoğulu­ların davulu bildiğini gösteriyor. Amerika Yerlileri dinsel törenlerinde dans ederken, tempo tutmak için davul çalarlardı. Davul, aynı zamanda havanın nasıl olacağım anlama­ya da yarıyordu. Yağmur yağmadan önce havadaki nem oranı artıyor ve davulların deri­si geriliyordu. Afrika’nın Siyah halkı bugün de olduğu gibi, davulu hem şifreli vuruşlarla kabileden kabileye haber yollarken, hem dans ederken kullanırdı.
Davul, en eski çalgılardan biri olmanın yanı sıra, çalgıların en basitlerindendir. İnce dana derisi ya da onun gibi güçlü ama esnek bir malzeme, boru ya da silindire benzer bir kasnak gövdenin bir ya da her iki yüzüne gerilerek takılır. Gerilen bu malzemeye davul derisi denir. Davulun yanları tahta ya da ****ldir. Davul derisi elle ya da sopayla vurulduğunda titrer veçevredeki havanın dalgalar biçiminde yayılmasını sağlar. Dalga­lar kulağa ulaşır ve ses olarak algılanır.
Eskiden insanlar davulu genellikle ritim çalgısı olarak kullanırlardı. Bazı davul çeşitle­ri belirli nota ya da tonlarda sesçıkarabilir. Timbal ya da timpani olarak bilinen modern orkestra davulları bu türdendir. Akordu ayar­lanarak istenildiği gibi yüksek da yumuşak tonlarda çalınabilir. Timballer, parşömen (kurutulmuş dana derisi) ile ya da daha çok plastikle kaplı pirinç ya da bakırdan yapılma yarı küre biçiminde davullardır. Ses ayarı için, davul derisi ya kelebek vidalarla ya da pedallarla gerilip gevşetilir. Bir orkestrada değişik boyutlarda iki, üç ya da daha çok timbal kullanılabilir. Akort edilebilen, ama ses değişimleridaha az belirgin bir başka davul da bongodur. Bongolar, dans orkestralarında çalınan, küçük kovaya benzer davul­lardır. Çoğunlukla çift kullanılır, dizler arasında tutularak elle ya da parmaklarla çalı­nırlar.

Bongonun kökeninin Afrika olduğu sanıl­maktadır. Konga davulu denen büyük, silin­dir biçiminde başka bir davulun yurdu da Afrika’dır Hem Amerika Yerlileri hem de Siyah Afrikalılar’ca haberleşme davulu olarak kullanılan davullara tamtam adı verilir. Tam­tamlar genellikle elle çalınır.

Timbal, çağdaş senfoni orkestralarında kul­lanılanlar içinde akort edilebilen tek davul­dur. En büyük davul olan bas davul perdesi belirsiz, derin, gümbürtülü bir ses çıkarır. Gök gürültüsü ya da top ateşi gibi kimi etkiler yaratmak için kullanılır. Basdavulun çapı çok geniştir. İçi boş silindir biçiminde, tahtadan bir gövdesi vardır. Davul derisi bu gövdenin bir ya da her iki yüzüne birden gerilir. Askeri bandolarda kullanılan bas davul, ağırlığından dolayı özel bir taşıyıcının üzerine oturtulur.
Kirişli davul ve trampet, hem orkestrada hem bandoda kullanılan boru biçiminde kü­çük davullardır. İnce demir ya da kiriş tellerin tuttuğu davul derisi parşömenden yapılmıştır. Bunlar gerildiği zaman davul kes­kin, tiz bir ses çıkarır; gevşetildiği zaman donuk ve daha pes ses verir.
Davulun çıkardığı sesler, kullanılan baget (davulun çalındığı sopa ya da tokmak) çeşitle­rine de bağlıdır. Bunların baş bölümleri tahta, sünger, keçe ya da deri kaplı olabilir. Dans ve rock orkestralarında davulcular yumuşak, tatlı bir etki yaratmak için tel fırça biçiminde bagetler de kullanırlar.
Bu yazı aşağıda belirtilen siteden alınmıştır.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>